Με αφορ­μή την επα­νέκ­δο­ση του αρι­στουρ­γη­μα­τι­κού μυθι­στο­ρή­μα­τος Ο Άρχο­ντας των μυγών του Γουί­λιαμ Γκόλ­ντιν­γκ, παρα­θέ­του­με δέκα γεγο­νό­τα που έλα­βαν χώρα πριν, κατά τη διάρ­κεια και μετά την κυκλο­φο­ρία του βιβλί­ου. Δέκα λόγοι που θα σας ιντρι­γκά­ρουν να το δια­βά­σε­τε εκ νέου. Έτσι όπως έχουν μετα­φερ­θεί από το στε­νό περι­βάλ­λον του συγ­γρα­φέα, αλλά και τον βιο­γρά­φο του, Τζον Κάρεϊ.

  1. Κανείς δεν ήθελε να εκδώσει το βιβλίο

Το πρώ­το ουσια­στι­κά μυθι­στό­ρη­μα του Γουί­λιαμ Γκόλ­ντιν­γκ, συνά­ντη­σε ελά­χι­στο ενδια­φέ­ρον από το σύνο­λο σχε­δόν των εκδο­τι­κών οίκων. Όπου κι αν έστει­λε το χει­ρό­γρα­φο, του το επέ­στρε­φαν πίσω. Η κόρη του Γκόλ­ντιν­γκ, Τζού­ντι Κάρ­βερ θυμά­ται τον πτω­χευ­μέ­νο πατέ­ρα της να παλεύ­ει με τα απορ­ρι­πτι­κά γράμ­μα­τα. «Μια από τις πρώ­τες μου ανα­μνή­σεις δεν ήταν το βιβλίο αυτό καθαυ­τό, αλλά ένας χαμός από δέμα­τα με αντί­τυ­πα και γράμ­μα­τα που μπαι­νό­βγαι­ναν στο σπί­τι. Ο πατέ­ρας μου βρι­σκό­ταν σε βαθιά κατά­θλι­ψη. Ακό­μη και το να πλη­ρώ­σει τα γραμ­μα­τό­ση­μα ήταν μια βασα­νι­στι­κή αγγα­ρεία για εκεί­νον»

  1. Ο εκδοτικός οίκος που έκρυψε το βιβλίο από τον Τ.Σ Έλιοτ

Τελι­κά το βιβλίο κυκλο­φό­ρη­σε από τον περί­φη­μο οίκο Faber & Faber του Λον­δί­νου. Προ­σω­πι­κή επι­λο­γή του τότε νέου διευ­θυ­ντή Τσαρ­λς Μοντίθ, με τα περισ­σό­τε­ρα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου να έχουν αντί­θε­τη άπο­ψη. Σε μια θυελ­λώ­δη συνε­δρί­α­ση, το διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο κατέ­λη­ξε στην από­φα­ση να μη δεί­ξουν το χει­ρό­γρα­φο του Γκόλ­ντιν­γκ στον σύμ­βου­λο λογο­τε­χνί­ας του εκδο­τι­κού οίκου, τον διά­ση­μο ποι­η­τή Τ.Σ Έλιοτ. Στην από­φα­ση αυτή, συμ­φώ­νη­σε τελι­κά και ο Μοντίθ. Μάρ­τυ­ρες της επο­χής ισχυ­ρί­ζο­νται ότι ο Έλιοτ γνώ­ρι­ζε για τον Άρχο­ντα των μυγών, μέσω της προει­δο­ποί­η­σης ενός στε­νού του συνερ­γά­τη, η οποία πήγαι­νε πάνω-κάτω ως εξής: «O Faber πρό­κει­ται να κυκλο­φο­ρή­σει ένα άθλιο βιβλίο με κάτι μικρά αγό­ρια τα οποία συμπε­ρι­φέ­ρο­νται ανάρ­μο­στα σ’ένα έρη­μο νησί». Ο Έλιοτ λάτρε­ψε το μυθι­στό­ρη­μα, αφή­νο­ντας τους όλους άφω­νους.

  1. Η εμπορική αποτυχία

Το μυθι­στό­ρη­μα κυκλο­φό­ρη­σε τον Σεπτέμ­βριο του 1954. Αρχι­κά η εμπο­ρι­κή του πορεία του ήταν απο­γοη­τευ­τι­κή. Τα βιβλιο­πω­λεία, το υπο­ε­κτί­μη­σαν. Η πρώ­τη κόπια πού­λη­σε κοντά στα 4.000 αντί­τυ­πα, με απο­τέ­λε­σμα η ανα­τύ­πω­ση να έρθει μετά κόπων και βασά­νων. Παρά τις «αντιρ­ρή­σεις» της αγο­ράς, το βιβλίο συνά­ντη­σε την ευρεία απο­δο­χή τόσο των κρι­τι­κών όσο και της πανε­πι­στη­μια­κης κοι­νό­τη­τας. Οι πωλή­σεις αυξή­θη­καν ραγδαία μέσα στα επό­με­να χρό­νια. Το μυθι­στό­ρη­μα επέ­ζη­σε ως εκ θαύ­μα­τος σχε­δόν. Βρή­κε εν τέλει το κοι­νό του και μέχρι το 1962 κατά­φε­ρε να που­λή­σει πάνω από 65.000 αντί­τυ­πα.

  1. Μερίδιο στην πρόκληση 

Η Ένω­ση Βιβλιο­θη­κών της Αμε­ρι­κής κατα­τάσ­σει τον Άρχο­ντα των μυγών στην όγδοη θέση των πιο προ­κλη­τι­κών λογο­τε­χνι­κών έργων της αμε­ρι­κα­νι­κής κουλ­τού­ρας και στην 68η σε παγκό­σμια κλί­μα­κα.

  1. Η απογοήτευση του Γκόλντινγκ 

Αρχι­κά ο συγ­γρα­φέ­ας ήταν ενθου­σια­σμέ­νος με το τελι­κό απο­τέ­λε­σμα, παρά την εμπο­ρι­κή κατάρ­ρευ­ση. Στη πορεία, αυτός ο ενθου­σια­σμός κατα­λά­για­σε. Έφθι­νε στο πέρα­σμα του χρό­νου. Σύμ­φω­να με τον βιο­γρά­φο του Γκόλ­ντιν­γκ, Τζον Καρεϊ, ο συγ­γρα­φέ­ας στην πρώ­τη ανα­θε­ω­ρη­μέ­νη έκδο­ση του 1972, βρή­κε το μυθι­στό­ρη­μα του «βαρε­τό και πρό­χει­ρο». Επί­σης ο Γκόλ­ντιν­γκ εξο­μο­λο­γή­θη­κε στον Κάρεϊ πως «η γλώσ­σα που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε ήταν πολύ χαμη­λού επι­πέ­δου». Φίλοι ψιθύ­ρι­ζαν πως ο Γκόλ­ντιν­γκ απο­στρε­φό­ταν την επι­τυ­χία του βιβλί­ου.

  1. Η επιρροή του Άρχοντα των μυγών σ’έναν άλλο μεγάλο συγγραφέα

Για τον Στί­βεν Κιν­γκ Ο Άρχο­ντας των μυγών, παρα­μέ­νει ένα από τα αγα­πη­μέ­να του βιβλία. Ένα κεί­με­νο που τον επη­ρέ­α­σε όσο κανέ­να άλλο. Στον πρό­λο­γο της έκδο­σης του 2011, ο Κιν­γκ ανά­με­σα στα άλλα έγρα­ψε το εξής: «Απ’όσο μπο­ρώ να θυμη­θώ ήταν το πρώ­το μυθι­στό­ρη­μα που με άρπα­ξε από τον λαι­μό, με τα δυνα­τά του χέρια. Μου έλε­γε πως εδώ δεν ήρθες για δια­σκέ­δα­ση. Σε κάθε σελί­δα, ζωή και θάνα­τος ανταλ­λά­σουν ρόλους». Αρκε­τά βιβλία του Στί­βεν Κιν­γκ ανα­φέ­ρο­νται έμμε­σα στον Άρχο­ντα των μυγών. Κάτι που ο ίδιος όχι μόνο δεν αρνεί­ται άλλα το παρα­δέ­χε­ται με περη­φά­νια.

  1. Έμπνευση για αρκετά μουσικά συγκροτήματα

Μέρη του βιβλί­ου απο­τέ­λε­σαν μιας πρώ­της τάξε­ως έμπνευ­ση για σωρεία γνω­στών ροκ και ποπ τρα­γου­διών. Μερι­κά παρα­δείγ­μα­τα: Το κομ­μά­τι «Shadows and Tall Trees» των U2, φέρει τον τίτλο του έβδο­μου κεφα­λαί­ου του βιβλί­ου. Το τρα­γού­δι των Offspring «You’re gonna go far, kid», έχει εκτε­τα­μέ­νες ανα­φο­ρές στο πνεύ­μα του βιβλί­ου, ενώ το «Lord of the Flies» των Iron Maiden, όπως ομο­λο­γεί και ο τίτλος, έχει επη­ρε­α­στεί εξ’ολοκλήρου.

  1. Για την κυριαρχία των αγοριών 

Δεν είναι λίγοι εκεί­νοι που ρωτούν πιε­στι­κά τον συγ­γρα­φέα για­τί διά­λε­ξε μια ομά­δα αγο­ριών για ήρω­ες και όχι μια αντί­στοι­χη ομά­δα κορι­τσιών ή μει­κτές ανα­λο­γί­ες. Ο ίδιος απα­ντά: «Εάν ο άνθρω­πος λιγο­στέ­ψει, εάν η κοι­νω­νία μικρύ­νει, η πτώ­ση είναι καλύ­τε­ρη μέσα από το βλέμ­μα των αγο­ριών και όχι των κορι­τσιών. Έτσι το είδα τότε. Μην με ρωτά­τε για­τί. Τώρα, επει­δή θέλω να απο­φύ­γω τις μανια­σμέ­νες επι­θέ­σεις των φεμι­νι­στριών περί ισό­τη­τας, δηλώ­νω ευθαρ­σώς πως οι γυναί­κες ήταν και είναι μακράν ανώ­τε­ρο φύλο από τους άντρες»

  1. Οι διαφορές από το πρώτο χειρόγραφο

Ο πρό­λο­γος και η εισα­γω­γή στο πρώ­το χει­ρό­γρα­φο του Γκόλ­ντιν­γκ δεν δια­δρα­μα­τι­ζό­ταν καν σε νησί, αλλά μέσα σε ένα αερο­πλά­νο. Ανά­με­σα στους επι­βά­τες και οι μικροί ήρω­ες του βιβλί­ου. Οι πρώ­τες παρά­γρα­φοι, κατα­γρά­φουν στιγ­μές από την καμπί­να των επι­βα­τών, λίγο πριν την πτώ­ση του σκά­φους. Ενώ ο επί­λο­γος του πρώ­του χει­ρο­γρά­φου κλεί­νει με την ώρα και ημε­ρο­μη­νία της τελευ­ταί­ας ιστο­ρί­ας: «16.00, 2 Οκτω­βρί­ου 1952».

  1. Ο Σάιμον και η ενσάρκωση του Χριστού

Ο τότε νέος διευ­θυ­ντής του οίκου Faber & Faber, έκα­νε μια σημα­ντι­κή παρέμ­βα­ση στην ύλη του βιβλί­ου. Αφο­ρού­σε τον μυθι­στο­ρη­μα­τι­κό χαρα­κτή­ρα του Σάι­μον. Ο Τσαρ­λς Μοντίθ μετρί­α­σε στο ελά­χι­στο τους όποιους παραλ­λη­λι­σμούς με τον Χρι­στό. Ο νεα­ρός ήρω­ας στο πρώ­το στά­διο κατα­σκευ­ής του από τον Γκόλ­ντιν­γκ, είχε μια αιθέ­ρια υπό­στα­ση αγιό­τη­τας. Ο Μοντίθ δια­φω­νού­σε κάθε­τα, το θεω­ρού­σε προ­βλη­μα­τι­κό. Πράγ­μα­τι στο τελι­κό απο­τέ­λε­σμα ο Σάι­μον εμφα­νί­στη­κε ως ένας  συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νος και ειρη­νι­κός χαρα­κτή­ρας. Είχε χάσει την επι­δει­κτι­κή αγιό­τη­τα του πρω­το­τύ­που.

πηγές: Mental floss/Guardian/Telegraph

Ν.Κ

129631-293193