Η Ακα­δη­μία Αθη­νών, στην καθιε­ρω­μέ­νη ετή­σια πανη­γυ­ρι­κή συνε­δρία της, τίμη­σε την Τρί­τη 22 Δεκεμ­βρί­ου 2015, τους ανθρώ­πους που δια­κρί­θη­καν για την προ­σφο­ρά τους στην επι­στή­μη, στην τέχνη και στον ανθρωπισμό.

Μετα­ξύ άλλων τιμή­θη­κε η Ιωάν­να Μπου­ρα­ζο­πού­λου (Βρα­βείο Μυθι­στο­ρή­μα­τος του Ιδρύ­μα­τος Κώστα & Ελέ­νης Ουρά­νη) για το  μυθι­στό­ρη­μά της Η κοι­λά­δα της Λάσπης, πρώ­το μέρος της τρι­λο­γί­ας Ο δρά­κος της Πρέ­σπας.

«[…]Το ισχυ­ρό χαρ­τί της πεζο­γρά­φου είναι ότι παράλ­λη­λα προς τη δρα­μα­τι­κή πλο­κή που εξε­λίσ­σε­ται με απροσ­δό­κη­τες ανα­τρο­πές και ανα­πά­ντε­χες εκπλή­ξεις, οι πρω­τεϊ­κές της περι­πέ­τειες ποτέ δεν είναι αθώ­ες, αλλά προ­σφέ­ρο­νται για ανα­γω­γές σε πολύ σοβα­ρά ζητή­μα­τα – στις μυστι­κές οδούς της καθυ­πό­τα­ξης που χρη­σι­μο­ποιεί η ακό­ρε­στη δίψα της κάθε εξου­σί­ας, στα ύπου­λα παι­χνί­δια που παί­ζει ο νους και στους ιδε­ο­λο­γι­κούς επι­κα­θο­ρι­σμούς που αθέ­α­τα μας ρυθ­μί­ζουν. Κι απο­τε­λεί εξαι­ρε­τι­κό μυθι­στο­ρη­μα­τι­κό εύρη­μα γύρω από την προ­βλη­μα­τι­κή τού από πού αντλεί η εξου­σία την ολέ­θρια ισχύ της, το γεγο­νός πως όχι το αλη­θι­νό τέρας αλλά ο «δρά­κος» της Παγκό­σμιας Τρά­πε­ζας Ανά­πτυ­ξης, ο παντο­δύ­να­μος, επί­φο­βος και μιση­τός Έκτο­ρας Μόζερ θα εξο­λο­θρευ­τεί με λιγο­στές απλές κινή­σεις (η τυραν­νο­κτο­νία, άλλο προ­σφι­λές θέμα της Μπουραζοπούλου). […]»

Ελι­σά­βετ Κοτζιά, Η Καθη­με­ρι­νή, 14/06/2015

 

«[…]Αν δια­βά­σει κανείς το μυθι­στό­ρη­μα ως προ­ϊ­όν μιας μετα­μο­ντέρ­νας φαντα­σί­ας, θα στα­θεί απλώς στην αφη­γη­μα­τι­κή ευχέ­ρεια που στή­νει νέους κόσμους και συν­δέ­ει πρό­σω­πα και κατα­στά­σεις σε έναν ατέρ­μο­νο λαβύ­ριν­θο, ο οποί­ος θα μπο­ρού­σε να επε­κτεί­νε­ται ες αεί. Αν όμως ανα­ζη­τή­σει, όπως στα προη­γού­με­να έργα της πεζο­γρά­φου, αλλη­γο­ρί­ες και συμ­βο­λι­σμούς, αν δια­κρί­νει το πολι­τι­κό πίσω από το φαντα­στι­κό, τότε θα κατα­ξιώ­σει το κεί­με­νο ως έναν ευφά­ντα­στο αντι­κα­το­πτρι­σμό της σημε­ρι­νής πραγματικότητας. […]»

Γιώρ­γος Περα­ντω­νά­κης, bookpress.gr, 15/02/2015