Ο κοσμο­πο­λί­της, γοη­τευ­τι­κός άντρας που ακρο­βα­τεί ανά­με­σα στο σκο­τά­δι και στο φως. Τα πρό­σω­πα και οι ρόλοι που αλλά­ζει με μονα­δι­κή μαε­στρία. Η γλυ­κιά κι ευαί­σθη­τη αερο­συ­νο­δός στο μοι­ραίο ταξί­δι στη Σαντο­ρί­νη. Η ξεχα­σμέ­νη απο­θή­κη και η βαλί­τσα με τα θαμ­μέ­να μυστι­κά. Η μονο­κα­τοι­κία του τρό­μου. Η ταλα­ντού­χα μου­σι­κός και ο παρα­μυ­θέ­νιος γάμος στη στο­λι­σμέ­νη με εντελ­βάις εκκλη­σία του Γολ­γο­θά. Η ανυ­πο­ψί­α­στη νεα­ρή, τα φρι­κτά βασα­νι­στή­ρια και το μωρό που δεν γεν­νή­θη­κε ποτέ. Η συνο­δός πολυ­τε­λεί­ας στη σουί­τα γνω­στού ξενο­δο­χεί­ου, όπου τα κρί­να βάφτη­καν με αίμα. Το μικρό αγό­ρι που έγι­νε μάρ­τυ­ρας εγκλή­μα­τος…

Η Αγγε­λι­κή Νικο­λού­λη απο­κλει­στι­κά στις “Σελί­δες”, μοι­ρά­ζε­ται μερι­κές σκέ­ψεις σχε­τι­κά με το τρί­το της μυθι­στό­ρη­μα που έχει τίτλο: Έρω­τας φονιάς.

Πεί­τε μας πως εμπνευ­στή­κα­τε το μυθι­στό­ρη­μα Έρω­τας φονιάς;

Από μια αλη­θι­νή, πολύ­κρο­τη ιστο­ρία που απα­σχό­λη­σε έντο­να την εκπο­μπή μου, το «Τού­νελ». Αυτή την υπό­θε­ση την κου­βα­λού­σα για χρό­νια μέσα μου και ήταν σαν να μου ζητού­σε η ίδια να βγει από το σκο­τά­δι στο φως, να απο­τυ­πω­θεί σε ένα βιβλίο και να μεί­νει. Τα μηνύ­μα­τα αυτής της ιστο­ρί­ας είναι πολύ δυνα­τά και μας αφο­ρούν όλους.

Δυο λόγια για τον κεντρι­κό χαρα­κτή­ρα.

Είναι ένας άνδρας που είχε μάθει να ασκεί εξου­σία με το χρή­μα και τη γοη­τεία του. Ένας διε­στραμ­μέ­νος νάρ­κισ­σος, που με μαε­στρία άλλα­ζε πρό­σω­πα για να πλη­σιά­ζει τις γυναί­κες – θύμα­τα του. Ένας πατέ­ρας που δεν δίστα­σε να αφαι­ρέ­σει τη ζωή της γυναί­κας που τον λάτρευε, μπρο­στά στα μάτια του τρί­χρο­νου παι­διού τους.

Για­τί επι­λέ­γε­τε να γρά­ψε­τε αστυ­νο­μι­κό μυθι­στό­ρη­μα;

Για­τί ζω έντο­να τις υπο­θέ­σεις , που ερευ­νώ μέσα από το «Τού­νελ». Η ιδιαι­τε­ρό­τη­τα τους έγκει­ται στο γεγο­νός ότι έφθα­σαν στην εκπο­μπή σαν απλές εξα­φα­νί­σεις και απο­δεί­ξα­με ότι έκρυ­βαν ειδε­χθή εγκλή­μα­τα που πάγω­σαν κυριο­λε­κτι­κά το Πανελ­λή­νιο.  Το παρα­σκή­νιο τους είχε τέτοια πλο­κή, που από μόνο του αρκού­σε για να γρά­ψεις πολ­λά βιβλία και όχι μόνο ένα.

Ποιες οι δια­φο­ρές της τηλε­ο­πτι­κής Αγγε­λι­κής Νικο­λού­λη με την λογο­τε­χνι­κή;

Δεν νομί­ζω ότι υπάρ­χουν. Μαθή­τευ­σα στην έντυ­πη δημο­σιο­γρα­φία και εξα­σκή­θη­κα ιδιαί­τε­ρα στο γρα­πτό λόγο από τους μεγά­λους δασκά­λους που είχα. Αυτό είναι το εισι­τή­ριο μου  στο μαγι­κό ταξί­δι της λογο­τε­χνί­ας.

Πέρα από την δημό­σια παρου­σία, όταν σβή­σουν τα φώτα, με τι σας αρέ­σει να ασχο­λεί­στε;

Με εμέ­να και τους ανθρώ­πους μου. Χαλα­ρώ­νω με φίλους σε κου­του­κά­κια, δια­βά­ζω, περ­πα­τάω, ταξι­δεύω και γενι­κώς  φρο­ντί­ζω να γεμί­ζω τις μπα­τα­ρί­ες μου θετι­κά .