Select Page

Συντάκτης: Εκδόσεις Καστανιώτη

Έτγκαρ Κέρετ — Ταξί

Από την πρώ­τη στιγ­μή που μπή­κα­με σ’ αυτό το ταξί, είχα ένα κακό προ­αί­σθη­μα. Και δεν ήταν επει­δή ο ταξι­τζής μού ζήτη­σε όλο ανυ­πο­μο­νη­σία να δέσω τη ζώνη ασφα­λεί­ας του παι­διού στο πίσω κάθι­σμα, τη στιγ­μή που το είχα ήδη κάνει, ούτε επει­δή μού­γκρι­σε κάτι που ακού­στη­κε σαν βρι­σιά όταν του είπα ότι πάμε στο Ραμάτ Γκαν. Παίρ­νω πολύ συχνά ταξί, οπό­τε έχω συνη­θί­σει τους παλιο­χα­ρα­κτή­ρες, τη ζοχά­δα, την ανυ­πο­μο­νη­σία, τους λεκέ­δες από ιδρώ­τα στις μασχά­λες. Αλλά υπήρ­χε κάτι στον τρό­πο που μιλού­σε αυτός ο συγκε­κρι­μέ­νος ταρί­φας, κάτι μετα­ξύ του να ξεσπά­σει βίαια και ταυ­τό­χρο­να να βάλει τα κλά­μα­τα,...

Read More

Ο Άρης Φιορέτος για τον Ανταίο Χρυσοστομίδη

Το αύριο είναι σήμε­ρα. Είχε κάτι από που­λί ο άνθρω­πος που πέθα­νε σήμε­ρα. Τα χρό­νια που ο εκδο­τι­κός οίκος βρι­σκό­ταν σε ένα δρο­μά­κι στο κέντρο της Αθή­νας, τόσο μικρό, που καλά καλά ούτε στον χάρ­τη δεν μπο­ρού­σες να το βρεις, έπρε­πε να πάρεις το ασαν­σέρ μέχρι τον πέμ­πτο όρο­φο και να ανέ­βεις με τις σκά­λες άλλον έναν για να τον συνα­ντή­σεις. Και εκεί τον έβρι­σκες καθι­σμέ­νο, πίσω από στοί­βες βιβλία, τασά­κια και άδεια φλι­τζά­νια καφέ. Σαν σε φωλιά. Αυτό το κάτι από που­λί βρι­σκό­ταν στους ώμους και στα ακρό­χει­λά του. Οι ώμοι του ήταν ανα­ση­κω­μέ­νοι, λες και καρα­δο­κού­σε φυλώ­ντας...

Read More

Σαντιάγο Ρονκαλιόλο — Όταν η αριστερή ιδεολογία ταυτίζεται με τη θρησκεία

Περού, για μας τους Ευρω­παί­ους, είναι πρώ­τα απ’ όλα το Μάτσου Πίτσου, αυτή η σχε­δόν εξω­πραγ­μα­τι­κή πόλη των Ίνκας πάνω στις Άνδεις. Παίρ­νεις το αερο­πλά­νο από τη Λίμα (ήδη το αερο­πλά­νο έχει γεμί­σει χρώ­μα­τα από τα ρού­χα των επι­βα­τών του, κι από εκεί­να τα καφε­τιά καπέ­λα με τον μακρό­στε­νο κύλιν­δρο που φορά­νε οι ορε­σί­βιοι χωριά­τες) και μετά από ταξί­δι μιας περί­που ώρας, κατε­βαί­νεις μέσα σε μια τερά­στια χαρά­δρα – από τα πιο εντυ­πω­σια­κά πράγ­μα­τα που μπο­ρεί να δει ταξι­διώ­της αερο­πλά­νου αυτή η κατά­βα­ση, βου­νά στα αρι­στε­ρά παρά­θυ­ρα, βου­νά στα δεξιά παρά­θυ­ρα, και το αερο­πλά­νο να χάνει ύψος μέσα σε...

Read More

Η ξανθιά με τα μαύρα μάτια: κριτική για το μυθιστόρημα με τον Φίλιπ Μάρλοου. Ο ντετέκτιβ ξαναγεννιέται.

Του Μαρκ Λόσον για την Guardian. Μετά­φρα­ση Μαρία Φακί­νου. Η πειστική μίμηση του λογοτεχνικού ντετέκτιβ του Ρέιμοντ Τσάντλερ από τον Τζον Μπάνβιλ φέρνει στο νου έναν μεγαλύτερο σε ηλικία Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Το εικο­στό τρί­το μυθι­στό­ρη­μα του Ιρλαν­δού συγ­γρα­φέα Τζον Μπάν­βιλ δίνει την αίσθη­ση ενός λογο­τε­χνι­κού ισο­δύ­να­μου της περι­γρα­φής για τη Ρωσία από τον Ουίν­στον Τσώρ­τσιλ ως «ένα γρί­φο τυλιγ­μέ­νο σε μυστή­ριο μέσα σ’ ένα αίνιγ­μα». Η ξαν­θιά με τα μαύ­ρα μάτια αντι­προ­σω­πεύ­ει ένα λογο­τε­χνι­κό σήμα κατα­τε­θέν τυλιγ­μέ­νο σ’ ένα ψευ­δώ­νυ­μο μέσα σ’ έναν νικη­τή του βρα­βεί­ου Μπού­κερ. Παρό­λο που εδώ πρό­κει­ται για την από­πει­ρα του Μπάν­βιλ να ακο­λου­θή­σει σ’...

Read More

Μάριο Βάργκας Λιόσα — Οι δικτατορίες δεν έχουν χρώμα

Τον Μάριο Βάρ­γκας Λιό­σα γνώ­ρι­σα τον Ιού­νιο του 2003 όταν ήρθε με τη γυναί­κα του Πατρί­σια στην Αθή­να για να παρου­σιά­σει το βιβλίο του Η γιορ­τή του τρά­γου. Την εκδή­λω­ση, στο αίθριο πάνω από τη Στοά του Βιβλί­ου, είχα­με οργα­νώ­σει από κοι­νού οι Εκδό­σεις Καστα­νιώ­τη με το Ινστι­τού­το Θερ­βά­ντες (διευ­θύ­ντρια τότε η Νάτι Γάλ­βεζ), κι ήταν ίσως η πιο πετυ­χη­μέ­νη και μαζι­κή εκδή­λω­ση που είχα­με κατα­φέ­ρει μέχρι τότε με ξένο συγ­γρα­φέα στην Αθή­να. Στην εκδή­λω­ση εκεί­νη ο Λιό­σα είχε δώσει μια διά­λε­ξη με θέμα Λογο­τε­χνία και πολι­τι­κή, η οποία, τον Δεκέμ­βριο της ίδιας χρο­νιάς, εκδό­θη­κε σε ένα μικρό κομ­ψό βιβλια­ρά­κι από...

Read More

Tweet