Ένα σπά­νιο λου­λού­δι της ερήμου.

Παι­διά που πλα­τσου­ρί­ζουν στα νερά του Αιγαί­ου. Κόντρες μοτο­σι­κλε­τών κάπου στην Εθνική.

Ένας κλό­ουν στο Διά­στη­μα. Ένας ευτρα­φής καλός άνθρω­πος. Μια παγω­μέ­νη στιγ­μή στο χιο­νι­σμέ­νο τοπίο των ανα­μνή­σε­ων. Το πάλ­λευ­κο «Hotel Amalia».

Μια ερω­τι­κή μηχα­νή. Το ρόδο της Παναγίας.

Ο κύριος υφυ­πουρ­γός. Το μενού της νίκης.

H Βουλ­γά­ρα στρι­πτι­ζέζ. Μια χού­φτα ερω­τι­κές ιστο­ρί­ες και καμιά σαρα­ντα­ριά ήρω­ες που, αν και φαι­νο­με­νι­κά άσχε­τοι μετα­ξύ τους, συν­θέ­τουν την τοι­χο­γρα­φία ενός κόσμου όπου τα αρώ­μα­τα περισ­σεύ­ουν, οι εικό­νες ξεχει­λί­ζουν, αλλά και τα φαι­νό­με­να απα­τούν στις μικρές ιστο­ρί­ες της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας.