Μια σημα­ντι­κή μορ­φή των ευρω­παϊ­κών γραμ­μά­των, ο Iτα­λός συγ­γρα­φέ­ας, κρι­τι­κός και δοκι­μιο­γρά­φος Κλά­ου­ντιο Μάγκρις εντάσ­σε­ται στον κατά­λο­γο των Εκδό­σε­ων Καστα­νιώ­τη με το τελευ­ταίο του έργο.

Στη Τερ­γέ­στη, ένας άντρας αφιε­ρώ­νει εμμο­νι­κά τη ζωή του στη συλ­λο­γή αντι­κει­μέ­νων – του­φέ­κια, υπο­βρύ­χια, άρμα­τα μάχης αλλά και όπλα από δια­φο­ρε­τι­κές ιστο­ρι­κές περιό­δους– με σκο­πό να δημιουρ­γή­σει ένα μεγα­λειώ­δες και ιδιό­τυ­πο Πολε­μι­κό Μου­σείο όπου θα συστε­γα­στούν ο θάνα­τος και το κακό, ώσπου αυτό που θα απο­μεί­νει έξω να είναι μονά­χα η ειρή­νη. Πρό­κει­ται για ένα επί­πο­νο, πυρε­τώ­δες, παρα­λη­ρη­μα­τι­κό όνει­ρο το οποίο –πριν δια­κο­πεί από ένα σκο­τει­νό και μυστη­ριώ­δες συμ­βάν– εξε­λίσ­σε­ται σε μια ανα­ζή­τη­ση αλή­θειας και δικαιο­σύ­νης, μια κατα­δί­ω­ξη με στό­χο να απο­κα­λυ­φθούν οι λέξεις που οι κρα­τού­με­νοι στο στρα­τό­πε­δο συγκέ­ντρω­σης Ριζιέ­ρα ντι Σαν Σάμπα –το μονα­δι­κό ναζι­στι­κό κρε­μα­τό­ριο της Ιτα­λί­ας– έγρα­φαν πάνω στους τοί­χους της φυλα­κής τους, σε μια προ­σπά­θεια να κατα­γρά­ψουν τα ονό­μα­τα των προ­δο­τών τους και να τα μετα­βι­βά­σουν στις επό­με­νες γενιές.

Ύστε­ρα από τον θάνα­το αυτού του άντρα, η Λουί­ζα Μπρουκς ανα­λαμ­βά­νει να απο­πε­ρα­τώ­σει το μου­σείο. Η μητέ­ρα της ήταν Εβραία και ο πατέ­ρας της μαύ­ρος –ένας από τους αμε­ρι­κα­νούς στρα­τιώ­τες που έμει­ναν στην Τερ­γέ­στη μετά τον πόλε­μο– και επι­πλέ­ον η ίδια είναι από­γο­νος μιας παρά­δο­σης που έχει δια­μορ­φω­θεί από την εμπει­ρία της εξο­ρί­ας και χάνε­ται στα βάθη των αιώ­νων, από το Γκα­λούτ ως το πλοία που μετέ­φε­ραν σκλά­βους. Αυτές οι δίδυ­μες ιστο­ρί­ες του ανθρώ­πι­νου πόνου της έχουν στε­ρή­σει τη νεό­τη­τα και έχουν ορί­σει τη ζωή της. Δεν μπο­ρεί να κάνει τίποτ’ άλλο παρά να συνε­χί­σει το εγχεί­ρη­μα του παρά­ξε­νου εκεί­νου συλ­λέ­κτη. Το πλέ­ον πρό­σφα­το μυθι­στό­ρη­μα του Κλά­ου­ντιο Μάγκρις υπό τον τίτλο Non luogo a procedere (Garzanti, 2015) είναι ένα έργο μνη­μειώ­δες, άλλο­τε τρυ­φε­ρό κι άλλο­τε βίαιο, που ενα­γκα­λί­ζε­ται τη δίνη της Ιστο­ρί­ας.

_non-luogo-a-procedere-1440304695