Ο Ραλφ Ρότμαν τιμή­θη­κε με το λογο­τε­χνι­κό Βρα­βείο Κλάιστ 2017. Η λογο­τε­χνία του Γερ­μα­νού συγ­γρα­φέα είναι «αρι­στουρ­γη­μα­τι­κή μέσα στις λακω­νι­κές της περι­γρα­φές της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και ακο­λου­θεί την αισθη­τι­κή του ανθρω­πι­σμού από γνή­σια χρι­στια­νι­κή ευθύ­νη», όπως ανα­κοί­νω­σε η Εται­ρεία Χάιν­ριχ φον Κλάιστ την περα­σμέ­νη εβδο­μά­δα. Το έργο του Ραλφ Ρότμαν «χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από αυτο­βιο­γρα­φι­κές εμπει­ρί­ες, προ­έρ­χε­ται από τον κόσμο της εργα­τιάς», ανα­φέ­ρε­ται στο αιτιο­λο­γι­κό της Εται­ρεί­ας που έχει την έδρα της στην Κολω­νία.

Ο 63χρο­νος συγ­γρα­φέ­ας, που γεν­νή­θη­κε στο Σλέ­σβιγκ, έμα­θε την τέχνη του χτί­στη, εργά­στη­κε ως οδη­γός, μάγει­ρας, τυπο­γρά­φος και νοσο­κό­μος, πριν στρα­φεί στη λογο­τε­χνία. Από τη δεκα­ε­τία του ’80 ο Ρότμαν ζει στο Βερο­λί­νο και γρά­φει ποι­ή­μα­τα, διη­γή­μα­τα και μυθι­στο­ρή­μα­τα, στα οποία επε­ξερ­γά­ζε­ται τις εμπει­ρί­ες του από την περιο­χή του Ρουρ και από το Βερο­λί­νο.

Θέμα­τα των μυθι­στο­ρη­μά­των του είναι οι κατα­στά­σεις της ζωής σε μικρο­α­στι­κό ή προ­λε­τα­ρια­κό περι­βάλ­λον, μικρές επα­να­στά­σεις, από­πει­ρες από­δρα­σης και η μονα­ξιά. Κάποια από τα μυθι­στο­ρή­μα­τά του εξε­τά­ζουν ιδιαί­τε­ρα τη ζωή των οικο­γε­νειών των μεταλ­λω­ρύ­χων και των νέων των δεκα­ε­τιών του ’60 και του ’70. Άλλα διη­γή­μα­τά του εκτυ­λίσ­σο­νται στο Βερο­λί­νο.

Το Βρα­βείο Κλάιστ, το οποίο συνο­δεύ­ε­ται από χρη­μα­τι­κό έπα­θλο 20.000 ευρώ, θα απο­νε­μη­θεί στις 19 Νοεμ­βρί­ου στο Βερο­λί­νο. Παλαιό­τε­ροι βρα­βευ­θέ­ντες συγ­γρα­φείς είναι μετα­ξύ άλλων η νομπε­λί­στρια Χέρ­τα Μύλερ και ο Ντά­νιελ Κέλ­μαν. Ο Ραλφ Ρότμαν ήταν ένα από τα φαβο­ρί για το Γερ­μα­νι­κό Βρα­βείο Βιβλί­ου 2015 με το μυθι­στό­ρη­μά του Im Frühling sterben (Πεθαί­νο­ντας την άνοι­ξη). Ωστό­σο ο συγ­γρα­φέ­ας ζήτη­σε από τον εκδο­τι­κό οίκο του, τον Ζούρ­καμπ, να μην υπο­βά­λει καν την υπο­ψη­φιό­τη­τά του. Επί­σης απέρ­ρι­ψε το αίτη­μα της κρι­τι­κής επι­τρο­πής να προ­στε­θεί εκ των υστέ­ρων το μυθι­στό­ρη­μά του ως υπο­ψή­φιο.

Ο πατέρας, ο γιος και ο πόλεμος

Το μυθι­στό­ρη­μα Πεθαί­νο­ντας την άνοι­ξη του Ραλφ Ρότμαν, που περι­γρά­φει παρά­νοια των τελευ­ταί­ων μηνών του Β’ Παγκο­σμί­ου Πολέ­μου όπως τους βίω­σε ένας νεα­ρός Γερ­μα­νός στρα­τιώ­της, ανα­μέ­νε­ται να κυκλο­φο­ρή­σει από τις Εκδό­σεις Καστα­νιώ­τη το φθι­νό­πω­ρο του 2017 σε μετά­φρα­ση της Μαρί­ας Αγγε­λί­δου από τη γερ­μα­νι­κή γλώσ­σα.

Από­μα­κρος, λιγο­μί­λη­τος, συχνά πιω­μέ­νος, ο Βάλ­τερ Ούρ­μπαν είναι ένας δύσκο­λος άνθρω­πος. Αλλά ο γιος του – ο αφη­γη­τής του βιβλί­ου – είναι εξαι­ρε­τι­κά περί­ερ­γος για τις εμπει­ρί­ες που είχε ο πατέ­ρας του στη διάρ­κεια του Β’ Παγκο­σμί­ου Πολέ­μου. Απο­φα­σί­ζει να του κάνει ένα δώρο, ένα σημειω­μα­τά­ριο, με σκο­πό να τον ωθή­σει να κατα­γρά­ψει τις ανα­μνή­σεις του. Όμως ο πατέ­ρας πεθαί­νει και το μόνο που αφή­νει πίσω του είναι ο σκε­λε­τός της ιστο­ρί­ας του που δεν κατά­φε­ρε να ολο­κλη­ρώ­σει. Κατό­πιν, ο γιος του επι­χει­ρεί να γεμί­σει τα «κενά» αυτής της ιστο­ρί­ας, με ό,τι του είναι δια­θέ­σι­μο, με ό,τι μπο­ρεί, σωστό ή λάθος…

Και κάπως έτσι, παρα­κο­λου­θού­με την ιστο­ρία του Βάλ­τερ και του φίλου του Φίτε (Φρί­ντριχ) Καρό­λι, δυο δεκα­ε­πτά­χρο­να αγό­ρια που εργά­ζο­νται σε μια φάρ­μα στον γερ­μα­νι­κό Βορ­ρά και που, παρα­πλα­νη­μέ­να,  κατα­τάσ­σο­νται στον στρα­τό ως εθε­λο­ντές την άνοι­ξη του ’45, δηλα­δή κατά τους τελευ­ταί­ους και, από πολ­λές από­ψεις, χει­ρό­τε­ρους μήνες του πολέ­μου. Τα όσα βιώ­νουν τα δύο αγό­ρια, θα τα οδη­γή­σουν κυριο­λε­κτι­κά στο όριο της τρέ­λας. Κι ο ένας από τους δύο θα ανα­γκα­στεί να κάνει το αδια­νό­η­το…

Ένα έργο που προ­κά­λε­σε αίσθη­ση στη Γερ­μα­νία, ένα έργο απέ­ριτ­της έκφρα­σης, εξπρε­σιο­νι­στι­κής τεχνο­τρο­πί­ας, καθη­λω­τι­κής δύνα­μης, που εντο­πί­ζει τα θραύ­σμα­τα της ομορ­φιάς ακό­μη και μέσα στην από­γνω­ση. Το μυθι­στό­ρη­μα Πεθαί­νο­ντας την άνοι­ξη είναι, όπως έγρα­ψε η εφη­με­ρί­δα Die Zeit, ένα «βιβλίο ορό­ση­μο για τη μετά-(Γκύντερ)Γκρας επο­χή».